Linkin Park – Let You Fade
Let You Fade
اجازه بدم از یادم بدی
[Verse 1: Mike Shinoda]
I’m supposed to be runnin’, I’m just catchin’ my breath
قراره که بدوم، ولی فقط دارم نفسمو تازه میکنم
Sayin’ congratulations, terrified of what’s next
میگن تبریک، اما از آینده وحشت دارم
Everything is exploded, twenty hours no sleep
همه چیز ترکیده، بیست ساعته که نخوابیدم
Three o’clock in the mornin’, lyin’ there in the street
ساعت سه صبحه، افتادم وسط خیابون
[Pre-Chorus: Emily Armstrong & Mike Shinoda]
Breaking our backs for a pile of sand
کمرمون رو خم کردیم برای یه مشت شن
Just to have it all fallin’ out of our hands
که آخرش همهش از دستمون بره
Maybe it all gets lost in the end, but
شاید آخرش همهاش گم شه، اما
[Chorus: Emily Armstrong & Mike Shinoda]
I’ll remember you
من تو رو یادم میمونه
No matter where our ways may take us to
فرقی نداره راهمون مارو به کجا ببره
And even when the memories slip away
حتی وقتی خاطرهها محو بشن
Time will test you, I won’t let you fade
زمان امتحانت میکنه، ولی نمیذارم فراموشت کنم
[Verse 2: Mike Shinoda]
This is supposed to feel different, why do I feel the same?
قراره این فرق داشته باشه، چرا همهچی برام مثل قبله؟
Tryin’ to get with the rhythm, I’m all over the place
میخوام با ریتم پیش برم، ولی حالم آشفتهست
And the faces in my head say that what was next might just be the last
صداهای توی ذهنم میگن چیزی که در راهه شاید آخرین باشه
We don’t want to admit that we are never going back
نمیخوایم قبول کنیم که دیگه هیچوقت برنمیگردیم
Revisitin’ the distance from the present to the past
داریم فاصلهی حال و گذشته رو دوباره مرور میکنیم
And don’t know how we went from where we were to where we’re at
و نمیفهمیم چجوری از اونجایی که بودیم به اینجا رسیدیم
[Pre-Chorus: Emily Armstrong & Mike Shinoda]
Breaking our backs for a pile of sand
کمرمون رو خم کردیم برای یه مشت شن
Just to have it all fallin’ out of our hands
که آخرش همهش از دستمون بره
Maybe it all gets lost in the end, but
شاید آخرش همهاش گم شه، اما
[Chorus: Emily Armstrong & Mike Shinoda]
I’ll remember you
من تو رو یادم میمونه
No matter where our ways may take us to
مهم نیست مسیرمون به کجا بره
And even when the memories slip away
حتی وقتی خاطرههامون محو بشن
Breaking our backs for a pile of sand
کمرمون رو خم کردیم برای یه مشت شن
Just to have it all fallin’ out of our hands
که آخرش همه چیز از دستمون در بره
Maybe it all gets lost in the end
شاید آخرش همهچیز گم بشه
[Bridge: Mike Shinoda, Emily Armstrong]
I know I’m the one that you wanna forget, but
میدونم من همونیم که میخوای فراموشش کنی، اما
I’ll remember you
من تو رو یادم میمونه
No matter where our ways may take us to
مهم نیست راهمون به کجا منتهی شه
And even when the memories slip away
حتی اگه خاطرههامون محو بشن
Time will test you
زمان تو رو میسنجه
Time will test you
زمان تو رو امتحان میکنه
Time will test you
زمان تو رو محک میزنه
I won’t let you fade
اما نمیذارم فراموش بشی
[Outro: Mike Shinoda, Emily Armstrong]
I won’t let you fade
نمیذارم محو شی
I won’t let you fade
نمیذارم از یاد بری
What was next might just be the last
چیزی که در پیشه شاید آخرین باشه
We don’t want to admit that we ain’t never going back (I won’t let you fade)
نمیخوایم قبول کنیم که دیگه هیچوقت برنمیگردیم (نمیذارم فراموشت کنم)
Revisitin’ the distance from the present to the past
داریم فاصلهی حال تا گذشته رو مرور میکنیم
And don’t know how we went from where we were to where we’re at (I won’t let you—)
و نمیفهمیم چطوری از اونجا رسیدیم به اینجا (نمیذارم…)